మూలం : సియా రామ గుప్త
తెలుగు అనువాదం: పారనంది నిర్మల.
ఆ రోజు ఉదయం శ్యామ నిద్ర లేవగానే ఇల్లు అంతా ఏడ్పులు, పెడబొబ్బలతో నిండివుంది. శ్యామ అమ్మ కాళ్ళ నుండి తల వరకూ ఒక తెల్లని బట్ట కప్పుకుని నేల మీద నిద్రిస్తోంది. ఇంట్లోని వారంతా ఆమె చుట్టూ చేరి దీనంగా విలపిస్తున్నారు.
కాసేపటి తర్వాత కొందరు వాళ్ళ అమ్మను స్మశానానికి తీసుకెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా . శ్యామ గొడవ పెట్టాడు. తనని పట్టుకున్నవారిని విడిపించుకొని అమ్మపై పడ్డాడు.
“పడుకున్న మా అమ్మని ఇలా ఎక్కడకు తీసుకెళ్తున్నారు? నేను మా అమ్మను తీసుకెళ్ల నివ్వను” అని ఏడుస్తూ గోల పెట్టాడు.
అతి కష్టం మీద వాడిని ఆమె నుంచి దూరం చేశారు అక్కడున్న బంధువులు.
పనిమనిషి సహనంతో వాడిని పట్టుకొని ఓదారుస్తూ ఇంట్లోనే ఉండిపోయింది.
అమ్మ తన అన్నయ్య ఇంటికి వెళ్లిందని నమ్మించారు,
కానీ, వాళ్ల మామయ్య ఇంటికి వెళ్ళలేదు. ‘పైనున్న దేవుని దగ్గరకు వెళ్లింద’నే విషయాన్ని శ్యామా తో ఎక్కువ కాలం దాచలేకపోయారు.
శ్యామ అమ్మ కోసం చాలా రోజులు ఏడ్చాడు. మెల్లగా ఆ ఏడుపు శాంత పడింది. కానీ దుఃఖం మాత్రం తగ్గలేదు. వాడు దిగాలుగా ఒక్కడూ కూర్చుని శూన్యం వైపు చూస్తూ ఉండేవాడు.
ఒకరోజు ఆకాశంలో ఒక గాలిపడగ ఎగరడం చూసాడు. ఏమి ఆలోచించాడో తెలియదు కానీ
మనసు పువ్వులా విచ్చుకుంది.
తండ్రి దగ్గరికి వెళ్లి…
“నాన్నా నాకు గాలిపడగ తెప్పించు” అని అడిగాడు.
“అలాగే బాబూ… తెస్తాను” అన్నాడు తండ్రి. “ఎప్పుడో కాదు, ఇప్పుడే తెప్పించు” అంటూ శ్యామ మారాం చేశాడు.
భార్య చని పోయిన నాటి నుండీ అన్యమనస్కంగా ఉన్న శ్యామా తండ్రి విశ్వేశ్వరుడు కొడుకలా అడిగేసరికి సరేననక, కాదనక, అనాసక్తంగా బయటకు వెళ్ళాడు . శ్యామా గాలిపడగ కోసం చాలా ఆత్రుతతో ఉన్నాడు. వాడు గాలిపటం విషయంలో జాప్యం సహించలేకపోయాడు గదిలో ఒక మేకుకి తండ్రి కోటు తగిలించే ఉంది.
అటూ ఇటూ చూసి మూలనన్న స్టూల్ లాక్కొని దాని మీదకు ఎక్కి, కోటు జేబు తడిమాడు. గాలిపటానికి కావాల్సిన డబ్బులు మాత్రమే తీసుకుని పారిపోయాడు.
పనిమనిషి దులారి కొడుకు భోలా శ్యాము స్నేహితుడు.
శ్యాము వాడికి తండ్రి కోటులో తీసిన డబ్బులు ఇచ్చి-
“మీ అక్కతో చెప్పి ఎవరికీ తెలియకుండా ఒక గాలిపడగ, దాన్ని కట్టడానికి ఒక దారపు ఉండ తెప్పించు. చాలా జాగ్రత్తగా తీసుకురావాలి, ఎవరికీ తెలియకూడదు” అని చెప్పాడు.
భోలా తల ఊపి “చెప్పను ఎవరికీ చెప్పను” అన్నాడు.
అప్పుడు శ్యామూ ఇలా చెప్పాడు:
“ఈ గాలి పడగను నేను పైకి దేముడి వద్దకు పంపుతాను. నిన్ను దీనిని పట్టుకుని అమ్మ కిందకు దిగి వస్తుంది. నాకు రాయడం చేతకాదు, లేకపోతే దీనిపైన ‘అమ్మ’ అని పేరు రాసేవాడిని అన్నాడు.
భోలా శ్యాము కంటే తెలివైనవాడు.
“నువ్వు అన్న మాట చాలా బాగుంది.., కానీ ఒక భయం కూడా ఉంది. గాలిపడగకు కట్టే దారం చాలా సన్ననైనది. దాన్ని పట్టుకొని అమ్మ దిగి రాలేదు. అది తెగిపోతుంది ఏమో అని అనిపిస్తుంది” అన్నాడు.
ఈసారి శ్యాము ఆలోచనలో పడ్డాడు.
వాడన్నది నిజమే..
కానీ, లావుతాడు ఎలా తెప్పించాలి?
తన వద్ద డబ్బులు కూడా లేవు. ఇంట్లో వాళ్లని అడగటం అనవసరం. వాళ్లు దయాదాక్షిణ్యాలు లేకుండా అమ్మని కాల్చేశారు.
వాళ్ళు ఎందుకు అలా చేశారో తెలియక ఆ రోజు చాలా సేపటి వరకూ శ్యామూకి నిద్ర పట్టలేదు.
మొదటి రోజు లాగే నాన్న కోటు లోనుంచి డబ్బులు తీసి భోలా కి ఇచ్చాడు.
“భోలా… ఎవరికీ తెలియకుండా రెండు తాళ్ళు తెచ్చు. ఒకటి సరిపోదేమో అన్నయ్యతో ఒక కాగితం మీద ‘అమ్మ’ అని రాయించు.
అలా పేరు రాసి ఉంటే గాలిపడగ నేరుగా అమ్మ దగ్గరికే వెళుతుంది కదా!”అని చాలా హుషారుగా చెప్పాడు.
రెండు గంటల తర్వాత ఎంతో సంతోషంగా బోలా, శ్యామూ ఆ చీకటి గదిలో గాలి పడగకు తాడు కట్టుకుంటున్నారు.
అకస్మాత్తుగా ఉగ్రరూపం ధరించి విశ్వేశ్వరుడు శుభకార్యం లో విష్నుoలా ఆ కొట్టు గదిలోకి దూసుకొచ్చాడు.
వాళ్ళని బెదిరించి-
“మీలో ఎవరు నా కోటు నుండి డబ్బులు తీశారు?” అని అడిగాడు.
ఒక్క కేక కే భోలా నోరు విప్పి
“గాలి పడగ కు తాడు తెప్పించడం కోసం శ్యామూయే డబ్బులు తీసేశాడు” అని చెప్పేసాడు.
వెంటనే విశ్వేశ్వరుడు శ్యామూ ను రెక్కలు పట్టుకుని ఠప్…. ఠప్ మనే శబ్దం వచ్చేలా రెండు దెబ్బలు కొట్టి –
“దొంగతనం నేర్చుకొని జైలుకు వెళ్తావా? నీకు బుద్ధి చెప్తాను” అని మళ్లీ రెండు దెబ్బలు కొట్టి చెవులు గట్టిగానలిపి.. ఆ గాలిపడగని చింపి పారేశాడు.
తరువాత అక్కడ ఉన్న తాళ్ళను చూసి “ఇవి ఎవరు తెచ్చారు?” అని అడిగాడు.
భయంతో వణికిపోతున్న భోలా” గాలి పడగ కు కట్టడానికి శ్యామూయే ఇవి తెప్పించాడు. అమ్మను పైనుండి కిందకి దింపుతాడంట ”
“ఆఁ” అంటూ విశ్వేశ్వరుడు నివ్వెరపోయాడు.
ఆశ్చర్యంతో సజలమైన కన్నీళ్ళతో అలాగే చాలాసేపు నిలబడి పోయాడు.
చనిపోయివాడి అమ్మపై వాడికి గల ప్రేమ నూ , అమ్మను కిందకు రప్పించాలనే వాడి అమాయకత్వానికీ… విశ్వేశ్వరునికి దుఃఖం పొంగుకు వచ్చింది.
ఆ చిరిగిన గాలిపటాన్ని చేతులు తీసుకొని చూశాడు. దానిపైన ‘అమ్మ’ అని రాసి ఉంది.
![]()
జర్నలిజం, సాహిత్యం రంగాల్లో ముప్ఫయి అయిదేళ్ల అనుభవం. ప్రచురణల రంగంలో సుదీర్ఘ అనుభవం. కథలు, కవితలు, వ్యాసాల ఎంపిక, వెబ్ మేగజైన్ సంపాదకత్వ బాధ్యతలు.






























